کاری کنیم که زنده بمانیم!
برای پروردگار عمل ما مهم است! با رفتار نیک خود را ماندگار کنیم.
برشی از سخنرانی شیخ امید خزاعی
کتابی که آدم را میسازد، گوشیای که میتواند آدم را فرسوده کند!
نویسنده: امید خزاعی
کتاب خوب، فقط اطلاعات ما را زیاد نمیکند؛ گاهی نگاه ما را به زندگی تغییر میدهد.
کتاب به ما فرصت میدهد فکر کنیم، عمیق شویم، تجربه دیگران را بخوانیم، با انسانهای بزرگ و تاریخ آشنا شویم و از اشتباهاتی که دیگران با هزینه سنگین تجربه کردهاند، درس بگیریم.
اما امروز بسیاری از ما ساعتها در گوشی هستیم؛ از کانالی به کانال دیگر، از ویدیویی به ویدیوی دیگر و از خبری به خبر دیگر...
محتوای کوتاه، هیجانهای کوتاه و اطلاعات پراکنده، ذهن را دائماً درگیر میکند اما انسان را عمیقتر، آگاهتر و قویتر نمیسازد.
گوشی میتواند ابزار علم، ارتباط و رشد باشد؛ همانطور که کتابی هم میتواند بیفایده باشد.
مسئله این است که چه چیزی وارد ذهنمان میکنیم!
اگر هر روز ساعتها ذهنمان را با حاشیهها، شایعات، دعواها، نمایش زندگی دیگران و محتوای بیهدف پر کنیم، نباید تعجب کنیم اگر بعد از مدتی احساس کنیم تمرکز، آرامش و انگیزهمان کمتر شده است.
گاهی لازم است از خودمان بپرسیم:
امروز چند ساعت گوشی دستم بود و چند صفحه کتاب خواندم؟
چقدر از چیزهایی که امروز دیدم یا خواندم، فردا به درد من میخورد؟
و اگر همین روند مثلا پنج سال ادامه پیدا کند، من چه انسانی خواهم شد؟
شاید لازم باشد هر روز بخشی از زمانی را که در گوشی گم میکنیم، به کتاب برگردانیم.
چون انسان همان چیزی میشود که ذهنش را با آن تغذیه میکند.
گوشی میتواند وقت ما را پر کند اما یک کتاب خوب میتواند وجود ما را پرورش دهد.
دین آسان است
برشی از سخنرانی شیخ امید خزاعی
توضیح: خداوند متعال دین را برای سختگیری بر بندگان قرار نداده است؛ بلکه در شریعت، آسانی و رفع دشواری مورد توجه قرار گرفته است. وظیفه ما این است که دین را همانگونه که خداوند و پیامبر ﷺ معرفی کردهاند، بشناسیم و از سختگیریهای بیدلیل و برداشتهای نادرست پرهیز کنیم.
شیطان چگونه وارد خانه ما میشود؟
غفلت؛ آفت بزرگ انسان
نویسنده: امید خزاعی
غفلت، یکی از خطرناکترین آفتهای انسان است.
انسان ممکن است خدا را بشناسد، نعمتهای او را ببیند و آیات او را بشنود؛ اما بر اثر غفلت، از یاد خدا فاصله بگیرد و آرامآرام مسیر زندگیاش را گم کند.
قرآن کریم درباره گروهی از انسانها میفرماید: ﴿أُولَٰئِکَ کَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولَٰئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ﴾: «آنان همچون چهارپایاناند، بلکه گمراهترند؛ آنان همان غافلاناند.»
چرا انسان به چنین مرحلهای میرسد؟ چون غفلت، انسان را از مقصد، مسیر و حقیقت زندگی دور میکند.
غفلت از خدا، غفلت از حساب و قیامت، غفلت از آیات الهی و...
کسی که خدا را فراموش کند، کمکم هدف آفرینش، مسئولیت، قانون الهی و مسیر درست زندگی را نیز فراموش میکند. آنگاه ممکن است زندگیاش بر اساس میل، هوس و خواستههای لحظهای شکل بگیرد.
کسی که عفو و رحمت خدا را فراموش کند، ممکن است خود را غیرقابل اصلاح بداند و از بازگشت و توبه ناامید شود.
کسی که هدایت الهی را فراموش کند، در میان صداها و راههای فراوان سرگردان میشود و ممکن است هر صدایی را راه نجات تصور کند.
کسی که قانون خدا را فراموش کند، معیار حق و باطل را از دست میدهد و هر روز به دنبال معیار و صدایی تازه میرود.
کسی که دوستان و بندگان شایسته خدا را فراموش کند، ممکن است گرفتار دوستان ناباب و الگوهای نادرست شود.
کسی که نعمتهای خدا را فراموش کند، به جای شکرگزاری از خالق، چشم امید و نیاز خود را به مخلوقات میدوزد و گاهی برای جلب رضایت دیگران، عزت خود را نیز فراموش میکند.
و کسی که هدف خلقت خود را فراموش کند، عمر، سرمایه و استعدادهایش را در مسیرهایی مصرف میکند که هیچ سودی برای آخرت او ندارد.
بنابراین، خطر غفلت فقط این نیست که انسان یک عبادت را فراموش کند؛ خطر بزرگتر آن است که انسان کمکم خودش را فراموش کند، هدفش را گم کند و نداند برای چه آفریده شده است.
به همین دلیل قرآن میفرماید:
﴿وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ﴾
«و مانند کسانی نباشید که خدا را فراموش کردند؛ پس خدا نیز آنان را گرفتار خودفراموشی کرد. آنان همان فاسقاناند.»
خدا را فراموش نکنیم؛ زیرا آغاز خودفراموشی، از خدا فراموشی است.
دو روایت درباره شهادت پیامبر ﷺ؛ کدام مستند و کدام قابل اثبات نیست؟
نویسنده: امید خزاعی
درباره چگونگی وفات پیامبر اکرم ﷺ مطالب مختلفی در منابع شیعه و اهلسنت نقل شده است. برای داوری درست، باید میان اصل مسمومشدن پیامبر ﷺ و ارتباط آن با بیماری وفات ایشان از یک سو و ادعای مسمومکردن ایشان توسط برخی همسران از سوی دیگر تفاوت گذاشت. ادامه مطلب ...
سالگرد رحلت پیامبر ﷺ؛ سنت نبوی یا فرصتی برای معرفت؟
نویسنده: امید خزاعی
متن مورد پاسخ:
در این دیدگاه گفته شده است که چون درباره تاریخ رحلت پیامبر اکرم ﷺ اختلاف وجود دارد و در صدر اسلام نیز مراسم سالگرد رحلت برگزار نمیشده، بنابراین برگزاری چنین مراسمی سنت اسلامی نبوده و بعدها وارد سنتهای مذهبی مسلمانان شده است. همچنین تأکید شده که حتی درباره تاریخ ۲۸ صفر نیز اختلاف وجود دارد و در قرون نخستین حساسیت و مراسمی برای تعیین و بزرگداشت سالانه این روز وجود نداشته است.
پاسخ:
پیرامون این سخن که برگزاری سالگرد رحلت پیامبر ﷺ به عنوان یک سنت عبادی ثابتشده از پیامبر ﷺ و صحابه نقل نشده است، میتوان بحث کرد و دلیلی هم نداریم که آن را یک «سنت نبوی» بنامیم.
اما از این مقدمه نمیتوان نتیجه گرفت که هرگونه مراسم و برنامهای برای یادکرد پیامبر ﷺ، معرفی سیره و آشنا کردن مردم با شخصیت ایشان، نادرست است.
ادامه مطلب ...